Verplichte zorgverzekering en premiebetaling: vordering Zilveren Kruis toegewezen

Rb Overijssel 13 januari 2026, IEF 2367; ECLI:NL:RBOVE:2026:582 (Zilveren Kruis tegen [gedaagde]). De kantonrechter beoordeelt een vordering van zorgverzekeraar Zilveren Kruis tegen een verzekerde die de basispremie zorgverzekering over de maanden maart 2025 tot en met augustus 2025 onbetaald heeft gelaten. Zilveren Kruis vordert betaling van 943,50 euro aan achterstallige premies (zes keer 156,25 euro plus 6 euro acceptgirokosten), vermeerderd met rente en buitengerechtelijke kosten. Gedaagde verweert zich met de stelling dat zij geen zorgverzekering met Zilveren Kruis heeft afgesloten, dat het CAK tegen haar wil een verzekering op haar naam heeft geregeld en dat zij om principiële redenen sinds 1 januari 2023 geen zorgverzekering meer wil, onder meer wegens onvrede over de kwaliteit van de zorg en de communicatie met instanties. De kantonrechter stelt voorop dat iedereen die in Nederland woont of werkt op grond van de Zorgverzekeringswet en de Wet langdurige zorg verplicht is een zorgverzekering te hebben, tenzij een ontheffing wegens gemoedsbezwaren is verleend, wat hier niet het geval is. Bovendien mag het CAK voor een hardnekkig onverzekerde namens betrokkene een zorgverzekering afsluiten. Op basis van die overeenkomst is gedaagde gehouden premie te betalen.

De kantonrechter oordeelt dat de verzekeringsplicht ook voor gedaagde geldt en dat zij de door Zilveren Kruis voldoende onderbouwde openstaande premies verschuldigd is, waardoor de hoofdsom van 943,50 euro en de gevorderde wettelijke rente worden toegewezen. De buitengerechtelijke incassokosten worden slechts toegewezen tot het lagere bedrag dat in de voorafgaande 6:96‑aanmaning stond (72,60 euro inclusief btw), omdat Zilveren Kruis in die brief een lager bedrag had aangekondigd dan volgens het Besluit incassokosten maximaal mogelijk is. Het verzoek van gedaagde om een mediator in te schakelen wijst de kantonrechter af, omdat het hier gaat om de wettelijke verplichting om verzekerd te zijn en premie te betalen. Wel krijgt Zilveren Kruis een klein proceskosten-nadeel: doordat in de dagvaarding een standaardtekst over een aanvullende verzekering was opgenomen zonder duidelijk te maken dat die hier niet aan de orde was, acht de kantonrechter het begrijpelijk dat dit bij gedaagde verwarring kon wekken en blijft voor de dagvaarding een half punt salaris voor rekening van Zilveren Kruis. Per saldo wordt gedaagde veroordeeld tot betaling van in totaal 1.033,26 euro (hoofdsom, rente tot dagvaarding en incassokosten), vermeerderd met verdere wettelijke rente over 943,50 euro vanaf 9 september 2025, én tot betaling van 756,14 euro proceskosten, waarbij het vonnis uitvoerbaar bij voorraad is verklaard.

3.3. In de Zorgverzekeringswet (verder Zvw), in samenhang met de Wet Langdurige Zorg, is bepaald (in artikel 2) dat iedereen die in Nederland woont of werkt verplicht is om een zorgverzekering af te sluiten. Dat is anders indien een ontheffing verleend is wegens gemoedsbezwaren (artikel 2, lid 2, onderdeel b, Zvw juncto artikel 64, lid 1, Wet financiering sociale verzekeringen). Gesteld noch gebleken is dat aan [gedaagde] een ontheffing wegens gemoedsbezwaren is verleend. De uitzondering is dus niet van toepassing.

3.4. Dat betekent dat de verzekeringsplicht ook voor [gedaagde] geldt en dat zij verplicht is premie te betalen: dit volgt uit artikel 17 Zvw. Het CAK (Centraal Administratie Kantoor) heeft namens de overheid de bevoegdheid om niet-verzekerden te dwingen toch een verzekering af te sluiten. Weigert een niet-verzekerde na herhaalde aanmaningen een verzekering af te sluiten, dan kan het CAK als wettelijk vertegenwoordiger namens die persoon een verzekering afsluiten.

3.5. Op grond van de zorgverzekeringsovereenkomst is [gedaagde] gehouden verzekeringspremies te betalen aan Zilveren Kruis. Zilveren Kruis heeft gesteld en voldoende toegelicht dat en welke bedragen over welke periode openstaan. Het gevorderde bedrag van € 943,50 is dan ook verschuldigd.