HvJ EU: uitzonderingen op etiketteringseisen bij parallelimport geneesmiddelen mogelijk
Hof van Justitie EU 19 november 2026, IEF 24047; LS&R 2519; IEFbe 4412; ECLI:EU:C:2026:996 (Waisrinter). In deze zaak tussen R. SpA en de Bondsrepubliek Duitsland, met A. AG als betrokken partij, staat de vraag centraal of bij de parallelimport van geneesmiddelen voor menselijk gebruik kan worden afgeweken van Europese etiketteringsvoorschriften. Het geschil betreft een geneesmiddel voor de behandeling van gevorderde prostaatkanker, dat vanuit andere EU-lidstaten naar Duitsland wordt geïmporteerd. R. SpA is houder van de handelsvergunning voor het referentiegeneesmiddel in Duitsland. De Duitse geneesmiddelenautoriteit heeft de parallelimportvergunning van A. AG verlengd en daarbij toegestaan dat bepaalde verplichte vermeldingen op de primaire verpakking achterwege blijven of niet in het Duits worden aangebracht. De reden hiervoor is dat het openen van de verzegelde verpakkingen om de injectiespuiten opnieuw te etiketteren de stabiliteit van het geneesmiddel kan aantasten. R. SpA betwist deze beslissing en stelt dat de etiketteringsvoorschriften niet correct zijn toegepast.
Wat speelt er in het octrooirecht? Kom naar Actualiteiten Octrooirecht op dinsdag 8 december 2026
Op dinsdag 8 december bespreken Bart van den Broek (rechter bij het UPC court of Appeal) en Willem Hoyng (“Unfiltered”) de Nederlandse Octrooirecht uitspraken van 2026 en de (80) uitspraken van de Court of Appeal van de UPC van na 1 juli 2026. Hieronder staat al een voorproefje van wat u kunt verwachten.
Op de hoogte blijven van wat speelt in het octrooirecht?
Gerecht EU: vijf PROMEDIVET-merken geweigerd wegens beschrijvend karakter
Gerecht EU 4 november 2026, IEF 24044; LS&R 2518; IEFbe 4408; T-753/25 t/m T-757/25; ECLI:EU:T:2026:724 (Promedivet tegen EUIPO). In deze zaak tussen Promedivet en het EUIPO staat de vraag centraal of de woordmerken ‘PROMEDIVET Herba-Treat’, ‘PROMEDIVET Pro-Vital’, ‘PROMEDIVET Premium-Vital’, ‘PROMEDIVET Herba-Vital’ en ‘PROMEDIVET Herba-Top’ kunnen worden ingeschreven als Uniemerken voor onder meer farmaceutische en diergeneeskundige producten, cosmetica en commerciële diensten (klassen 3, 5 en 35). Het EUIPO heeft de aanvragen geweigerd op grond van artikel 7 lid 1 onder b en c UMVo, omdat de tekens beschrijvend zijn en onderscheidend vermogen missen. Volgens Promedivet vormen de tekens originele woordcombinaties, waarbij het bestanddeel ‘PROMEDIVET’ een zelfstandige en unieke betekenis heeft. Daarnaast beroept Promedivet zich op eerdere merkregistraties en stelt zij dat de aangevraagde merken door gebruik onderscheidend vermogen hebben verkregen.
A-G: Zorginstituut mag patiëntengroepen onderscheiden bij beoordeling revalidatiezorg
Parket bij de Hoge Raad 10 april 2026, LS&R 2507; ECLI:NL:PHR:2026:385 (TZG c.s. tegen het Zorginstituut). In deze zaak tussen TZG c.s. enerzijds en Zorginstituut anderzijds staat de vraag centraal hoe moet worden beoordeeld of interdisciplinaire medisch-specialistische revalidatie (IMSR) bij patiënten met chronische pijn voldoet aan de stand van de wetenschap en praktijk en daarmee voor vergoeding vanuit de basisverzekering in aanmerking komt. Het Zorginstituut concludeerde in 2022 dat deze behandeling voldeed aan de stand van de wetenschap en praktijk. Nadat twee onderzoeken waarop dit standpunt was gebaseerd waren ingetrokken, startte het Zorginstituut een nieuwe beoordeling. In een conceptstandpunt uit 2025 maakte het daarbij onderscheid tussen patiënten die rechtstreeks toegang krijgen tot IMSR (matched care) en patiënten bij wie eerdere behandelingen onvoldoende resultaat hebben gehad (last resort). Voor de eerste groep achtte het Zorginstituut de effectiviteit onvoldoende aangetoond. Voor de tweede groep was nader onderzoek nodig en bleef vergoeding vooralsnog mogelijk. De zorgaanbieders verzetten zich tegen deze beoordeling. Volgens hen hanteerde het Zorginstituut een te beperkte uitleg van het wettelijke criterium ‘stand van de wetenschap en praktijk’ door onvoldoende rekening te houden met de medische praktijk en bewijs van lagere wetenschappelijke kwaliteit. Ook betwistten zij het onderscheid tussen de patiëntengroepen. Het Hof Amsterdam wees hun vorderingen af, omdat onvoldoende aannemelijk was dat het Zorginstituut onrechtmatig handelde of zou handelen.
Rb. Den Haag: ook onbedoeld achtergelaten geneesmiddelenreclame kan publieksreclame zijn
Rb. Den Haag 26 mei 2026, RB 4201; LS&R 2505; ECLI:NL:RBDHA:2026:30065 (Novo Nordisk tegen de minister van VWS). In deze zaak tussen Novo Nordisk en de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) staat de vraag centraal of het achterlaten van reclamefolders voor het receptgeneesmiddel Saxenda tijdens een obesitassymposium een overtreding van het verbod op publieksreclame oplevert. Tijdens het symposium lagen de folders gedurende ongeveer twee uur op een statafel in een publiekstoegankelijke ruimte. Volgens Novo Nordisk waren de folders uitsluitend bedoeld voor beroepsbeoefenaren en waren zij per ongeluk achtergelaten. De minister legde een boete van € 48.000 op wegens overtreding van artikel 85, aanhef en onder a, Geneesmiddelenwet.
Professionele conclusies in medisch dossier vallen niet onder rectificatierecht AVG
Rb. Noord-Holland 18 augustus 2026, IT 5653; LS&R 2504; ECLI:NL:RBNHO:2026:13230 ([verzoeker] tegen GGZ). In deze zaak tussen [verzoeker] en Stichting GGZ Noord-Holland-Noord (GGZ) staat de vraag centraal of GGZ op grond van de artikelen 16 en 17 AVG verplicht is om bepaalde gegevens uit de medische dossiers van [verzoeker] te corrigeren of te verwijderen. [verzoeker] is van maart 2014 tot januari 2026 cliënt geweest bij GGZ en stelt dat zijn dossiers onjuiste gegevens bevatten over zijn vermeende betrokkenheid bij strafbare feiten. Volgens [verzoeker] zijn deze gegevens niet gebaseerd op politie- of justitiële informatie. Hij verzoekt daarom om rectificatie of verwijdering van deze gegevens en om alle derden die de informatie hebben ontvangen daarvan op de hoogte te stellen. GGZ verzet zich tegen het verzoek. Volgens GGZ heeft [verzoeker] onvoldoende concreet aangegeven welke persoonsgegevens objectief onjuist of onvolledig zijn. Daarnaast wijst GGZ op haar wettelijke verplichting om een medisch dossier bij te houden op grond van artikel 7:454 BW. De gegevens zijn deels afkomstig van derden en zijn onder meer gebruikt bij de beoordeling van een crisismaatregel.
HvJ EU: distributeur hoeft reclameclaims van cosmeticafabrikant niet systematisch te controleren
HvJ EU 5 november 2026, RB 4192; LS&R 2506; ECLI:EU:C:2026:947 (Gut gekauft Reformhäuser). Het Hof heeft zich uitgesproken over de zorgvuldigheidsplicht van distributeurs bij het overnemen van reclameclaims van fabrikanten van cosmetische producten en de verhouding tussen de Cosmeticaverordening (Verordening (EG) nr. 1223/2009) en de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken (Richtlijn 2005/29/EG). Aanleiding is een geschil tussen de Duitse vereniging Verband Sozialer Wettbewerb (VSW) en GUT GEKAUFT Reformhäuser, een exploitant van een winkel in dieet- en natuurproducten. GUT GEKAUFT had in een reclamefolder een gezichtscrème aangeprezen met een bewering over de gunstige werking van het daarin aanwezige ginsengextract. Deze bewering was afkomstig van de fabrikant, stond ook op de verpakking en was door de distributeur ongewijzigd overgenomen. Volgens VSW was de werkzaamheid van ginseng-extract bij uitwendig gebruik niet wetenschappelijk aangetoond, waardoor de reclame in strijd zou zijn met artikel 20 lid 1 van de Cosmeticaverordening. De stakingsvordering van VSW werd in eerste aanleg toegewezen, maar in hoger beroep afgewezen omdat de distributeur volgens het Oberlandesgericht Düsseldorf niet verantwoordelijk was voor de naleving van deze bepaling bij het ongewijzigd overnemen van reclameclaims van de fabrikant. Het Bundesgerichtshof stelde vervolgens prejudiciële vragen over de omvang van de zorgvuldigheidsplicht van distributeurs en de toepasselijkheid van de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken.
Laatste dag vroegboekkorting: Actualiteiten Octrooirecht en Nationaal Reclamerechtcongres
Vandaag is de laatste dag dat u onze twee bijeenkomsten in december met korting kan bestellen: Actualiteiten Octrooirecht en het Nationaal Reclamerechtcongres. Beide bijeenkomsten staan in het teken van recente rechtspraak, actuele juridische ontwikkelingen en de gevolgen daarvan voor de praktijk.
CvB: ‘verantwoord stoken’ is milieuclaim die De Groene Stoker niet kan waarmaken
CvB RCC 20 oktober 2026, RB 4190; LS&R 2503; 2026/00151 - CvB (klager tegen de Groene Stoker). In deze zaak over reclame-uitingen van Stichting De Groene Stoker staat de vraag centraal of de woorden ‘verantwoord stoken’ op haar website een absolute milieuclaim vormen in de zin van de Code voor Duurzaamheidsreclame (CDR). De Groene Stoker gebruikt deze woorden onder meer bij het aanbieden van een digitale stookcursus, waarmee zij houtkachelgebruikers wil informeren over zorgvuldig stookgedrag en het beperken van rookontwikkeling en overlast. Naar aanleiding van een klacht oordeelde de Reclame Code Commissie eerder dat de uiting in strijd is met artikel 4 CDR, omdat de gemiddelde consument de woorden zo kan opvatten dat houtstook als zodanig verantwoord is. De Groene Stoker gaat hiertegen in beroep. De Groene Stoker voert aan dat de woorden ‘verantwoord stoken’ geen uitspraak doen over de milieueigenschappen van hout, maar uitsluitend betrekking hebben op het gedrag van houtkachelgebruikers. Volgens haar wordt onvoldoende rekening gehouden met het educatieve karakter van de website. De organisatie wil consumenten niet aansporen om meer hout te stoken, maar bestaande gebruikers stimuleren om de negatieve gevolgen zoveel mogelijk te beperken. Daarnaast stelt De Groene Stoker dat zij de betreffende teksten inmiddels heeft aangepast en verduidelijkt.
Onvoldoende onderzoek naar gebruik gewasbeschermingsmiddelen, maar geen voorlopig spuitverbod
Rb. Noord-Nederland 22 oktober 2026, LS&R 2502; ECLI:NL:RBNNE:2026:4574 (Handhavingsverzoek gewasbeschermingsmiddelen Nieuw-Roden). De voorzieningenrechter oordeelt dat het college van burgemeester en wethouders van Noordenveld onvoldoende heeft onderzocht of het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen op verschillende landbouwpercelen in Nieuw-Roden in strijd is met de specifieke zorgplicht van artikel 2.11 van het Besluit activiteiten leefomgeving (Bal). Een verzoekster had het college verzocht handhavend op te treden tegen het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen bij de teelt van onder meer lelies, maïs, gras en graan. Nadat het college dit verzoek had afgewezen, maakte verzoekster bezwaar en vroeg zij de voorzieningenrechter het besluit te schorsen en het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen op de betrokken percelen tijdelijk stil te leggen. Volgens verzoekster levert het enkele gebruik van deze middelen al een overtreding van de specifieke zorgplicht op, ook wanneer aan de overige voorschriften van het Bal wordt voldaan. De voorzieningenrechter volgt dit standpunt niet. Het telen van gewassen in de openlucht is op grond van artikel 3.208 Bal aangewezen als milieubelastende activiteit, waarop de specifieke zorgplicht van artikel 2.11 Bal van toepassing is naast de overige regels voor deze activiteit. Voor directe handhaving van deze zorgplicht moet echter sprake zijn van een evidente overtreding, waarbij het handelen of nalaten van degene die de activiteit verricht onmiskenbaar in strijd is met hetgeen de zorgplicht in het concrete geval verlangt. Met het oog op het rechtszekerheidsbeginsel moet redelijkerwijs voorzienbaar zijn welke verplichtingen uit die zorgplicht voortvloeien. De voorzieningenrechter ziet in de totstandkomingsgeschiedenis van de Omgevingswet en het Bal geen aanknopingspunten om de specifieke zorgplicht voor directe handhaving aan de hand van het voorzorgsbeginsel uit te leggen. Het enkele gebruik van gewasbeschermingsmiddelen vormt daarom niet zonder meer een overtreding van artikel 2.11 Bal.














